బంగారు గొలుసు Part 4

“నువ్వు తమాషాకై చెబుతున్నావా నిజంగానా” అంది నమ్మలేనట్టు.
“చ తమాషా ఏముందే, సరైన తోపుడు లేక ఇద్దరం ముఖం వాచి ఉన్నాం. ఏవడో వెంట మనం పడేకన్నా మన మీద మోజు పడి వచ్చేవాడు బెటర్ కదూ”
“బాగుంది మనం అని నన్ను కలపక. వాడు నీ వెంట పడ్డాడు”
“నీకు షేర్ వద్దంటావా”
“వద్దనను నువ్వు ధైర్యం చేసి చూడు. కుర్రాడు పనివాడని సర్టిఫికేట్ ఇస్తే తర్వాత నేను”
“బాగుంది. అన్నీ వండి సిద్దం చేస్తే తినటానికి కూచుంటావన్నమాట. నీ మాట సరే అనుకో ఒక చిన్న అడ్జస్ట్మెంట్”
“ఏమిటి”
“మన రెండు పోర్షన్ కలుపుతూ డోర్ ఉందిగా, సపోజ్ నీ పోర్షన్ లో ఉండగా నీ మొగుడు వచ్చడంటే నా పోర్షన్ లోకి పంపు. అలాగే నా మొగుడు వచ్చాడంటే నీ పోర్షన్*లోకి పంపిస్తా. తప్పించుకోవడానికి ఇది అవసరం. ఏమంటావ్”
“ఓకే అయితే ఇంకేం పిలు. ఇంతకీ వాడు నీకు తెలుసా”
“నాకేం తెలుసు?”
“మరి ముక్కు మొఖం తెలియని వెధవని గదిలోకి పిలుచుకుంటే ఉన్నదంతా దోచుకుపోతాడేమోనే”
ఫక్కున నవ్వేసింది శ్యామల.
“అనుమానించితే ఏ పని చేయలేం. అంతగా డౌట్ ఉంటే కాపలా ఉండు. నేను పిలుస్తాను. ఇక్కడే ఉండు” అంటూ శ్యామల తలుపు తీసుకొని బయట వరండాలోకి వెళ్ళింది.
“ఈ వెధవ లంజ నిజంగానే పిలిచేట్టుంది. ఎవరయినా చూస్తే కొంపలు మునిగిపోతాయి” అని భయపడుతూ కిటికీలోంచి బయటకు చూసింది జానకి.
శ్యామల మామూలుగా వెళ్ళి వరండాలో నిలబడింది.

ఆమె బయటకు రావడం చూడగానే ఆ కుర్రాడి ముఖం ట్యూబ్ లైట్*లా వికసించింది. శ్యామల అటు ఇటు గమనించింది. వీధిలో ఎవరూ గమనించటం లేదని నిశ్చయించుకున్నాక చిరునవ్వు నవ్వి చేయి వూపింది. అది చూడగానే అతడి ముఖంలో ఆనందం కొట్టొచ్చినట్టు కనిపించింది. పెద్ద పెద్ద అంగలతో వచ్చి గేటు తీసుకొని వరండాలోకి వచ్చేసాడు. శ్యామల అతడ్ని లోనకు నెట్టి తలుపు మూసింది.

దొరికితే చాలన్నట్టు గిరుక్కున తిరిగి వెనకనుంచి ఆమెను వాటేసుకున్నాడతను. జాకెట్ పై నుంచే తన రొమ్ముల్ని చపాతి పిండిలా పిసికేస్తున్న అతడి చేతుల్ని బలవంతంగా తప్పిస్తూ వెనుతిరిగిందామె.
“మరీ ఆరాటం పెళ్ళి కొడుకులా ఉన్నావే. సందు దొరికితే చెయ్యి వెయ్యటమేనా నిన్ను గదిలో పెట్టి పోలీసులను పిలిస్తే ఏమి చేస్తావు” అంటూ దబాయించింది శ్యామల.
“బాగుందండీ మీ ఇంట్లోకి వచ్చాక నాకు భయమేమిటి” అన్నాడు దర్జాగా నవ్వుతూ.
“అంటే”
“అనటానికి ఏముంది ఇష్టమై నువ్వే పిలిచావు అంటాను”
“మొండివాడివే! ఇంతకీ ఈ కొంపలో ఇద్దరం ఉన్నా. ఎవరికోసం నీ ఆరాటం”
“ఇద్దరి కోసమూనూ ముఖ్యంగా జానకి…”
“ఓహో అంటే నా ఫ్రెండు ఎర్రగా ఉందని అటు చూస్తున్నావన్నమాట. తొందరపడి పిలవటం తప్పయింది. వెళ్ళిపో..”
“అదేంటండి ఇద్దరూ ఇష్టమే అన్నానుగా ప్లీజ్. మీరు కాదంటే గడప మీద తల కొట్టుకొని చచ్చిపోతా”
“అంతపని చేయక బుద్దిగా రా. అసలే నా ఫ్రెండు చాలా కంగారు మనిషి. తొందరపడితే ఇద్దరం కలిసి విరగబాది వీధిలోకి విసిరేస్తాం. అర్థమయిందా”
అయిందన్నట్టు తలాడించాడు వాడు.
“నీ పేరేమిటి”
“సురేష్”
“బాగుంది పద” అంటూ అతని చెయ్యి పట్టుకొని పక్క పోర్షన్ లోకి లాక్కొచ్చి తమ పోర్షన్ తలుపు గెడ వేసింది శ్యామల.
అంతవరకూ వాళ్ళ సంభాషణ అంతా వింటూనే ఉంది జానకి.
ఏమీ తెలియనట్టు వెళ్ళి బెడ్ మీద కూర్చుంది. శ్యామల సురేషును గదిలోకి తీసుకొచ్చింది

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *